کمیته رکن چهارم – گزارش‌های امنیتی نشان می‌دهد بیش از نیمی از آسیب‌پذیری‌های تازه‌افشا طی ۴۸ ساعت مورد سوءاستفاده عملیاتی قرار می‌گیرند و همین موضوع سال ۲۰۲۶ را به دوره‌ای بدل می‌کند که در آن مدافعان باید با سرعت ماشین واکنش نشان دهند. مهاجمان از جریان‌های خودکار تحلیل و اکسپلویت استفاده می‌کنند و بلافاصله پس از انتشار هر CVE، اسکریپت‌های خود را برای یافتن اهداف قابل نفوذ فعال می‌سازند. در مقابل، تیم‌های فناوری معمولاً درگیر بررسی هشدارها، ارزیابی شدت و برنامه‌ریزی برای چرخه وصله‌ها می‌شوند؛ فاصله‌ای که مهاجمان از آن بهره می‌برند.
به گزارش کمیته رکن چهارم، مدل کنونی امنیت سازمانی که بر وصله‌کردن دستی و فرایندهای کند اداری تکیه دارد، دیگر پاسخگوی حجم حملات نیست. خودکارسازی مبتنی بر سیاست به‌عنوان رویکردی ضروری مطرح شده که می‌تواند زمان آسیب‌پذیری را کاهش دهد و فرآیندهایی مانند اعمال فوری وصله‌ها، بازگردانی کنترل‌شده و حفظ پیکربندی‌ها را به‌طور مداوم اجرا کند. کاهش خطاهای انسانی و پیشگیری از فرسودگی نیروی متخصص نیز از مزیت‌های این رویکرد است.
کارشناسان تأکید می‌کنند سیستم‌های حمله خودکار بدون توقف عمل می‌کنند و برای مقابله با آن‌ها باید سامانه‌های دفاعی یکپارچه و سرعت‌محور به‌کار گرفته شود. سازمان‌ها ناگزیرند بارهای کاری غیرقابل‌خودکارسازی را بازبینی و با استانداردسازی، ایزوله‌سازی و ساده‌سازی وابستگی‌ها، آن‌ها را کارآمدتر کنند. آینده امنیت سایبری متعلق به دفاع خودکار است؛ جایی که هر ساعت تأخیر میان افشا و اصلاح می‌تواند فرصتی برای نفوذ باشد و تنها سرعت و اتوماسیون می‌تواند این فاصله را کاهش دهد.
